Hiroshima; de stad uit en naar Miyajima

Donderdag 3 augustus 2017 (Dag 14)

We hadden besloten er vandaag een ontspannend dagje van te gaan maken. De wekker ging dan ook wat later dan andere dagen en na het ontbijt zijn we naar het station gelopen. Daar hebben we met onze JR pass de trein genomen naar Miyajimaguchi Station, een rit van ongeveer 30 minuten. Op korte afstand van dit station bevindt zich namelijk de ferry naar Miyajima. Ook deze ferrydienst is van JR, dus ook hier konden we erg handig met onze JR pass gebruik van maken.

Miyajima is een eiland in de Japanse Binnenzee. Het maakt deel uit van Hatsukaichi, een stad in de prefectuur Hiroshima. Het eiland is vooral bekend om het shintoschrijn dat erop ligt, het Itsukushima-schrijn. Voor het schrijn staat in het water de toegangspoort, de torii. Vroeger was de grond van het eiland zo heilig, dat gewone mensen alleen in het schrijn mochten komen, dat ook boven het water is gebouwd. Ze bereikten het schrijn per boot door de torii. Bij vloed staat de poort in het water en bij eb is de poort te voet bereikbaar. Sinds 1996 staat het schrijn op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Wikipedia.nl

Om het kwartier gaat er een ferry naar het eiland toe, dus we konden vrij snel vertrekken. Vanaf de ferry konden we de poort in het water al zien staan.


Eenmaal aangekomen op het eiland bekeken we even de opties en waren we er al snel uit. We gingen eerst de toegangspoort bekijken die in het water staat om vervolgens met een kabelbaan naar de top van het eiland te gaan voor het uitzicht.

De toegangspoort is een erg bekend punt en is op veel boekjes en websites te zien. Dit moet ook wel de reden zijn waarom het hier enorm druk was. Net als in Nara waren hier overigens ook veel herten te zien.


Het was inderdaad een mooi zicht en vooral een mooie plek om foto’s te maken, wat iedereen hier dan ook naar hartelust deed. We zijn snel doorgelopen naar de opstapplaats voor de bus. Deze bus moesten we namelijk nemen om bij het begin van de kabelbaan aan te komen. Gezien de stijle weg die we hier voor moesten nemen leek ons deze gratis bus een goed idee. Eenmaal aangekomen bij de kabelbaan moesten we eerst samen met 3 Japanners in een kleine cabine naar de eerste tussenstop. Het was hier werkelijk bloedheet en bij ons alle vijf liepen dan ook de zweetdruppels over de gezichten.



Halverwege moesten we overstappen op een grotere cabine, die echter wel minstens to warm was. Toen we eindelijk boven waren was het uitzicht echter adembenemend. Het was de moeite meer dan waard om vanaf dit punt uit te kijken op het water en in de verte onder andere Hiroshima te zien liggen.



We kregen inmiddels al wat honger en gingen dus weer vrij snel terug naar beneden om ergen een restaurantje te zoeken. Het eiland staat onder andere bekend om de paling met rijst waarvan Judith een portie genomen heeft. We hadden inmiddels al besloten om nog meer te gaan ontspannen die middag en hadden op de kaart al Tsutsumigaura Recreational Park zien staan waar de mogelijkheid was om van het strand te genieten.

Dit besloten we te gaan doen en na een kort busritje kwamen we er aan. We konden ons omkleden en een parasol en een strandmat huren waarna we de zee in doken. Dit was een zeer aangename verfrissing, ondanks dat wij geen grote strandliefhebbers zijn.


Het was een beetje een apart strand met niet de gezellige sfeer zoals we bijvoorbeeld in Europa gewend zijn. Ook liepen hier de herten dicht in de buurt, dus je moest je eten niet onbeheerd achter laten. Na ongeveer  1 1/2 uur vonden we het wel mooi geweest en gingen we weer terug naar Hiroshima.

Ons verblijf in Hiroshima zit er ook weer op. We hebben ditmaal geen tempel of kasteel gezien maar toch een mooie indruk van deze stad en regio gekregen. Morgen vertrekken we naar Nagasaki, een treinrit van in totaal ongeveer 3 uur!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: